Masgutova Method of Reflex Integration - a subsidiary of International Neurkinesiology Institiute of Movement Development and Reflex Integration

	Nasza córka LILI urodziła się w 27 tygodniu ciąży i ważyła mniej niż 2 kg. Lekarze postawili jej ponad 20 różnych diagnoz (zaburzone oddychanie, PDA, sepsa, zapalenie płuc, IVH, ROP, hernia, refluks i wiele innych). Fakt, że nasza córka przeżyła pierwszy miesiąc uważam za cud. Z powodu urządzeń, które podtrzymywały Lili przy życiu, jej rozwój zatrzymał się na poziomie miesięcznego dziecka. W wieku 16 miesięcy, kiedy ją dotykałam była tak wrażliwa, że zachowywała się jak bym ją raziła prądem. Moja córka zdiagnozowana została jako głębokie opóźnienie w rozwoju. Jedyny dźwięk jakie mogła z siebie wydobywać to było krótkie "ahh". Nawet kiedy płakała nie wydobywał się z niej żaden dźwięk. Ruchowo była zdolna do minimum ruchów, głównie raczkami. Swietłana and Piotr i Pamela przyjechali do nas do domu na niecałe dwa dni, aby pracować z Lili. Tego samego wieczoru po pracy, Lili spała jak nigdy dotąd, a co było zdumiewające, że jej oddech stał się równomierny i spokojny. Następnego dnia moja córka pierwszy raz dotknęła trawę, odkryła pełzanie i nawet była w stanie ustać przez chwilę z pomocą. Po ich wyjeździe, rano przy śniadaniu Lili zaczęła się śmiać bez większej przyczyny. Niezwykłym dla mnie było to, iż śmiała się ona pierwszy raz w swoim życiu, śmiała się ponad 30 minut głośno jak dorosła osoba. Osiem miesięcy później, w wieku dwóch lat, zaczęła samodzielnie chodzić, biegać i skakać. Była w stanie wymawiać około 500 słów podczas gdy "czytała" sama dziecięce książeczki. Wiedza jaką Swietłana i Piotr przywieźli do mnie jest bezcenna. Nigdy nie będziemy wdzięczni wystarczająco za to co dla nas zrobili. Diane and Gary - Arkansas, USA

	Czekałam na dziecko. To było moje pierwsze dziecko, więc bardzo upragnione. Byłam doskonale przygotowana do porodu. Z uprzedzeniem zaplanowałam wszystkie kroki do narodzin i nie przypuszczałam, że moje dziecko będzie inne od pozostałych dzieci. Maja urodziła się miesiąc za wcześnie. Na sali porodowej pokazano mi dziecko – malutką dziewczynkę. Nie wyglądała jak inne, zdrowe dzieci. Po analizie rezonansu mózgu, powiedziano mi, że moje dziecko cierpi na agnezję ciała modzelowatego (niewykształcenie się ciała modzelowatego w mózgu). Co więcej, stwierdzono u niej pewne problemy o podłożu genetycznym. >>czytaj dalej Ewa Sablińska Mama Mai


ROLA INTEGRACJI ODRUCHÓW NIEMOWLĘCYCH W OGÓLNYM ROZWOJU RUCHOWYM POMOC W PRZYGOTOWANIU DZIECKA DO SZKOŁY	Rozwój ruchowy dziecka rozpoczynającego szkołę stanowi o jego gotowości fizycznej i neurofizjologicznej. Ten rodzaj gotowości szkolnej najpoważniej wpływa na jego dojrzałość intelektualną i motywacyjno-emocjonalną. Co zawiera ta sfera, którą nazywamy rozwojem ruchowym? Rozpatrujemy to zagadnienie w ujęciu nauki i praktyki rozwoju osobowego przy wykorzystaniu specyficznych ruchów ciała, przypominających schematy odruchów. Są one ukierunkowane na neuro-sensomotoryczną integrację motoryki pierwotnej. Zadaniem programu jest aktywizacja i ożywienie mechanizmów rozwoju w ramach genetycznie zadanej motoryki. >>czytaj dalej dr Swietłana Masgutowa




NEURO-SENSOMOTORYCZNA INTEGRACJA ODRUCHÓW JAKO METODA WSPOMAGANIA ROZWOJU I UCZENIA SIĘ DZIECI Z DYSLEKSJĄ, NADPOBUDLIWOŚCIĄ PSYCHORUCHOWĄ ORAZ AUTYZMEM	Neuro-sensomotoryczna integracja schematów odruchów jest to program poświęcony wykorzystaniu naturalnych, genetycznych zasobów rozwoju ruchowego. Program ten bazuje na wiedzy z zakresu neurologii, w szczególności o rozwoju układu nerwowego i funkcjonowaniu mózgu, czyli stymulacji mechanizmów rozwojowych przez ruch i specjalne sensoryczno-motoryczne techniki wpływające na optymalne funkcjonowanie mózgu. Specyfiką neuro-sensomotorycznej integracji jest aktywizacja mechanizmów samoregulacji poprzez stymulację motoryki pierwotnej, czyli schematów odruchów i innych dynamizmów danych od przyrody. >>więcej *dr S. Masgutowa*

PSYCHOSPOŁECZNE PROBLEMY WARUNKUJĄCE TRUDNOŚCI W NAUCE SZKOLNEJ U DZIECI	Podjęcie przez dziecko obowiązku szkolnego łączy się z początkiem nowego okresu w jego życiu Zmienia się podstawowa forma działalności dziecka z dotychczasowej zabawy na naukę. Osiągnięcia w nauce lub te؟ ich brak stają się podstawowym kryterium oceny dziecka. Do szkoły trzeba chodzić codziennie, a nie wtedy, kiedy ma się na to ochotę. Codziennie trzeba też wypełniać nałożone przez nauczyciela zadania. Nie wszystkie dzieci rozpoczynające naukę szkolną potrafią podporządkować się od razu nowej sytuacji, niektóre czują się w szkole źle i sprawiają wiele kłopotów rodzicom i nauczycielom. Sukcesy dziecka w nauce zależą od wielu czynników, przede wszystkim od: >>więcej prof. Ludwika Sadowska

ZASTOSOWANIE KINEZJOLOGII EDUKACYJNEJ U DZIECI Z TRUDNOŚCIAMI W NAUCE W ŚWIETLE WCZESNYCH DYNAMIZMÓW ROZWOJOWYCH	Rozwój ruchowy dziecka rozpoczynającego szkołę stanowi o jego gotowości fizycznej i neurofizjologicznej. Ten rodzaj gotowości szkolnej najpoważniej wpływa na jego dojrzałość intelektualną i motywacyjno - emocjonalną. Co zawiera ta sfera, którą nazywamy rozwojem ruchowym? Rozpatrujemy to zagadnienie w ujęciu Kinezjologii Edukacyjnej - nauki i praktyki rozwoju osobowego przy wykorzystaniu specjalnych (specyficznych) naturalnych ruchów ciała, ukierunkowanych na integracyjną pracę mózgu. Zadaniem Kinezjologii Edukacyjnej jest przede wszystkim aktywizacja i przywrócenie naturalnych mechanizmów rozwoju. >>więcej dr Swietłana Masgutowa, prof. Sadowska Ludwika

TRUDNOŚCI DIAGNOSTYCZNO-TERAPEUTYCZNE WŚRÓD MAŁYCH DZIECI ZE SPEKTRUM AUTYZMU Joanna Kruk-Lasocka DSWE TWP Wrocław	W ostatnich latach daje się zauważyć, że na konsultacje w kierunku diagnozy autyzmu wczesno dziecięcego zgłaszają się coraz młodsze dzieci. Są to dzieci w wieku od 2-5 roku życia, które nie manifestują typowych dla autyzmu rutynowych zachowań, sensoryzmów i niepokoju ruchowego. Są to jednak dzieci, które można określić jako osoby z zaburzeniami w komunikacji. Nie utrzymują one kontaktu wzrokowego, nie dzielą uwagi i wykazują brak zainteresowania interakcją z drugą osobą, nie naśladują, interesują się przelotnie przedmiotami znajdującymi się w pomieszczeniu, zachowują się w taki sposób jak by nie widziały i nie słyszały, ostro protestują na każdą próbę przytrzymania. Wśród tych dzieci, można wyróżnić takie, które pomimo spełnienia opisanych kryteriów ujętych jako zaburzenia w komunikacji, wykazują zainteresowanie cyframi, umiejętność czytania, wypowiadanie się fragmentami reklam, gdzie mowa nie pełni jednak funkcji regulacyjnej. >>więcej Prof. dr hab.Joanna Kruk-Lasocka DSWE TWP Wrocław

NIEPRAWIDŁOWOŚCI ROZWOJU FUNKCJI WZROKOWYCH U DZIECI JAKO POTENCJALNA ZAPOWIEDŹ ZABURZEŃ INTEGRACJI SENSOMOTORYCZNEJ	Niemowlęta ludzkie, także te donoszone, rodzą się jako „fizjologiczne wcześniaki”. Są całkowicie zależne od matki, wykazują wiele odruchów prymitywnych, które zaczynają zanikać około trzeciego miesiąca życia [6]. Nie potrafią wykonać żadnych izolowanych ruchów dowolnych, zmiana położenia jednej części ciała wymusza zmianę położenia całego ciała (tzw. holokineza). Narządy zmysłów są aktywne jeszcze przed porodem, jednakże możliwości percepcyjne noworodka są bardzo ograniczone. Płód wykazuje lepszą koordynację ruchu niż noworodek, ponieważ ograniczenie dopływu bodźców, odbieranych wewnątrzpłodowo, odciąża niedojrzały układ nerwowy dziecka. >>wiecej Dr n. med. Bożena Dołyk

ZNACZENIE STYMULACJI TAKTYLNEJ DLA ROZWOJU SENSOMOTORYCZNEGO DZIECKA	Dziecko przychodzi na świat przygotowane do kontaktu z drugim człowiekiem. Nawiązywanie relacji z otoczeniem jest możliwe dzięki aktywności sensomotorycznej. Według koncepcji Piageta jest to pierwszy okres rozwoju inteligencji człowieka (od 0 do 2 roku życia). W pierwszym okresie dziecko ćwiczy odruchy, następnie pojawiają się schematy ruchowe poprzez działanie -manipulowanie ( Piaget 1999). >>więcej Dr Anna Regner

ZNACZENIE SENSOMOTORYCZNEJ INTEGRACJI DLA DZIECI Z AUTYZMEM I ZESPOŁEM ASPERGERA	„ Nie odkryłem autyzmu. Istniał on już dawniej. Nawet nie musiałem specjalnie się zajmować jego wykryciem”. >>więcej mgr Alicja Jagoda Leo Kanner (cytat z wypowiedzi na I Kongresie Krajowego Stowarzyszenia dla Dzieci Autystycznych w San Francisco – 17 lipca 1969r.)

NEURO-SENSOMOTORYCZNA TERAPIA WZROKOWO–SŁUCHOWA JAKO METODA WSPIERAJĄCA ROZWÓJ I UCZENIE SIĘ DZIECI Z WYZWANIAMI	Metoda neuro-sensomotorycznej terapii wzrokowo–słuchowej (TWS) skierowana jest na diagnozę i integrację odruchów wzrokowych i słuchowych. Jest wynikiem wieloletniej pracy naukowo-badawczej i terapeutycznej dr Swietłany Masgutowej, stanowi część terapeutycznego projektu „Neuro-Senso-Motory of Reflexes Integration^TM”. Celem metody jest uruchamianie naturalnych mechanizmów funkcjonowania widzenia i słuchania w celu optymalizacji rozwoju i uczenia się dzieci. >>więcej mgr Grażyna Mazur

ARTETERAPIA W PROCESIE EDUKACJI I ROZWOJU RUCHOWEGO Z DZIEĆMI Z NADPOBUDLIWOŚCIĄ PSYCHORUCHOWĄ ( ADD, ADHD) ORAZ AUTYZMEM	Sztuka od wielu wieków ma potężną moc terapeutyczną, uczestniczy w procesach edukacji, rozwoju osobistego i rozwoju ruchowego. W wielu miejscach Polski traktowana jest jeszcze wyłącznie jako terapia zajęciowa, manualna sprawność, pomijając aspekt holistycznego postrzegania dziecka czy też osoby dorosłej. >>czytaj dalej mgr Koryna Wnuk

`PROGRAM „MÓJ JĘZYK - MÓJ ŚWIAT”` `JAKO METODA STYMULACJI ROZWOJU MOWY I KOMUNIKACJI DZIECI`	Mowa – jest najwyższym osiągnięciem w rozwoju człowieka należy do wyższych funkcji psychicznych (Logopedia, 1998; Wygotski L., 1982; Leontiew A., 1969). Stanowi podstawę naszego myślenia, komunikacji oraz rozwoju osobowości. Jest wyjątkową umiejętnością, którą obdarzyła nas natura. Umożliwia wyrażanie emocji, stanowi ważne kryterium rozwoju psychomotorycznego dziecka. Jednocześnie jest narzędziem rozwoju sfery poznawczej: procesów percepcji, myślenia, wewnętrznej kontroli, planowania oraz zorganizowania. Sprawne posługiwanie się mową jest jednym z warunków aktywnego i twórczego uczestnictwa w życiu społecznym. >>czytaj dalej `mgr Mariola Kuklo`



STUDIUM PRZYPADKU DZIEWCZYNKI LAT 8 Z PORAŻENIEM MÓZGOWYM I CECHAMI AUTYZMU	Dotychczas nie opracowano idealnej definicji określającej mózgowe porażenie dziecięce. Dzieje się tak ze względu na ogromną różnorodność i stopień nasilenia objawów oraz współistniejących zaburzeń i nieprawidłowości charakteryzujących to schorzenie. Najpowszechniej uważa się że mózgowe porażenie dziecięce jest zespołem trwałych, lecz nie niezmiennych, różnorodnych zaburzeń napięcia mięśni , czynności ruchowych i postawy wywołanych uszkodzeniem mózgu lub nieprawidłowościami w jego rozwoju nabytymi przed urodzeniem, w okresie okołoporodowym lub wkrótce po urodzeniu. Nie można także wykluczyć niekorzystnego wpływu różnych czynników działających na rodziców jeszcze przed poczęciem dziecka oraz pewnych uwarunkowań genetycznych. Częstość występowania mpdz zarówno w Polsce jak i na świecie od lat ocenia się na 2-3 promile co oznacza, że dotyczy ono od dwojga do trojga dzieci na każde 1000 żywo urodzonych. >>czytaj dalej mgr Hanna Nikodemska

TERAPIA TAKTYLNA I SENSORYCZNO-PROPRIORECEPTYWANA STYMULACJA SCHEMATÓW ODRUCHÓW U DZIECI Z WYZWANIAMI W ROZWOJU I UCZENIU SIĘ	Terapia Taktylna jest jedną z podstawowych w całościowym systemie terapeutycznym jaki stosujemy w pracy z dziećmi z różnymi wyzwaniami rozwojowymi. Głównym jej założeniem jest wzmocnienie lub wytworzenie świadomości ciała oraz stymulacja receptorów skóry. >>czytaj dalej mgr Jolanta Kowal

NEURO-SENSOMOTORYKA I RUCH TANECZNY JAKO STYMULACJA KSZTAŁTOWANIA NAWYKÓW UCZENIA SIĘ	Taniec towarzyszy ludziom od zarania dziejów, od czasów, kiedy ludzkość nie posługiwała się jeszcze ładnym językiem i za pomocą tańca wyrażano siebie i swoje emocje - jest głęboko zakorzeniony w każdej kulturze i w każdej tradycji. >>czytaj dalej mgr Marek Guzik

KYNOTERAPIA JAKO METODA WSPOMAGAJĄCA REHABILITACJĘ OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH	Dziecko- pacjent w trakcie rehabilitacji doskonali swój aparat ruchowy, rozwija także sferę intelektualną oraz inne zaburzone obszary, które wymagają uaktywnienia. Jednocześnie podnosi swoją samoocenę poprzez możliwość odnoszenia sukcesów na równi ze sprawnymi rówieśnikami. Mówimy tu o pracy rehabilitacyjnej z dziećmi zaburzonymi w zakresie różnych obszarów. Pacjent nie ma pełnej świadomości leczniczych oddziaływań podjętych przez siebie działań. Ćwiczy, aby sprawić przyjemność rodzicom, rehabilitantom. Wykonuje te czynności dopóki są one dla niego interesujące i absorbujące. W chwili, gdy dotyczy to zadań wiążących się z brakiem odczuwania przyjemności i bólem zazwyczaj protestuje płaczem i odmawia ich wykonania. W takich sytuacjach pożądanym zabiegiem byłoby włączenie dogoterapii. >>czytaj dalej Hanna Wojciechowska - Cioć *FUNDACJA DOGOTERAPEUTYCZNA "WŁAŚNIE TAK", BYDGOSZCZ*

KOMPLEKSOWA DIAGNOSTYKA I STYMULACJA ROZWOJU DZIECI Z WRODZONYMI I NABYTYMI DYSFUNKCJAMI OŚRODKOWEGO UKŁADU NERWOWEGO WEDŁUG WROCŁAWSKIEGO MODELU USPRAWNIANIA.	Człowiek jest istotą psycho-fizyczno-duchową. Jest jedyny i niepowtarzalny Człowiek sam w sobie prezentuje trzy sfery: cielesną ,umysłową i duchową. Duchowość to ta sfera, w której człowiek stawia sobie pytanie o to, kim jest i po co żyje. Duchowość jest zatem zdolnością do odkrywania i zrozumienia tajemnicy człowieka i sensu jego życia i zaczyna się wtedy, gdy człowiek wznosi się ponad swoje ciało i ponad swoja psychikę, aby postawić sobie pytanie o cała swoja rzeczywistość .Jako duch ucieleśniony, czyli dusza, która wyraża się poprzez ciało, i ciało formowane przez nieśmiertelnego ducha, powołany jest do miłości w tej właśnie swojej zjednoczonej całości Jan Paweł II (2005) w Encyklice Evangelium vitae kieruje apel o poszanowanie życia, które ofiarowane przez Boga człowiekowi jest darem ,dzięki któremu Bóg udziela stworzeniu coś z siebie, będącego zalążkiem istnienia przekraczającego granice czasu. „...dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka- uczynił go obrazem swej własnej wieczności”. >>czytaj dalej prof. Ludwika Sadowska

Site design by Brand Spanking New Design
and nigma.cal.pl

NIEPRAWIDŁOWOŚCI ROZWOJU FUNKCJI WZROKOWYCH U DZIECI JAKO POTENCJALNA ZAPOWIEDŹ ZABURZEŃ INTEGRACJI SENSOMOTORYCZNEJ